LIEWE LESER
Liewe Leser
Baie welkom. Ek is bly jy is hier.
Die feit dat jy hier is, sê vir my dat een van my briewe jou bereik het. Om ʼn brief van ʼn vreemdeling te ontvang, kan vreemd wees, daarom moes iets jou geprikkel het om meer van die brief en die skrywer te weet.
Laat ek jou hand skud en my aan jou voorstel: My naam is Hilde. Ek is ʼn grafiese ontwerper en bemarker met ʼn groot liefde vir Afrikaans en ons Afrikaner-kultuur. In ʼn gebroke wêreld waar die beloofde land ʼn bittersoet gedagte is en versuikerde beloftes ʼn galbitter smaak nalaat, kan ek verstaan waarom ons wantrouig, mismoedig en ongelukkig is.
Net soos jy, probeer ek ook sin maak van die lewe - daarom hou ons by die suiker verby en gebruik ons sout.
Hier skryf ek met begrip totdat my pen opdroog. Miskien help dit om ʼn brief van iemand af te ontvang wat jou uitdagings juis nie ken nie en wat wéét dat dit menslik is om net mens te wees.
Welkom. Hier's my hand, liewe leser, neem dit. Versterk jou greep en sluit aan as jy so voel. Ek sal elke Sondag hier wees. Pengereed, sodat jy my volgende brief kan lees.
Hilde
Helpende Hand
VERSTERK JOU GREEP HIER
LEES BRIEWE
BRIEF 116: LIG EN LETTER
Brief 116 In hierdie besonderse jaar waarin ons die 150ste bestaansjaar van die Genootskap vir Regte Afrikaners (GRA) herdenk, skryf ek met ‘n hart vol dankbaarheid. Afrikaans is meer as net klanke en sinne. Dit is ‘n sielstaal en gebedstaal. ‘n Moedertaal wat gegroei het in gebed, gely het onder…
BRIEF 115: HARTE EN HANDE VAN HOOP
Brief 115 In my vroeë twintigs het ek die voorreg gehad om vir ‘n paar jaar in die Paarl te bly. Dit was in die onsekere tyd van die Covid-inperkings. Ek het ‘n woonstel heel bo in die hoek van die oudste hotel gehuur en het ‘n pragtige uitsig oor…
BRIEF 114: BRANDNETELS
Brief 114 In my kinderdae was die plaas vol brandnetels. Boere het soms brandnetels as heinings geplant om diere in ‘n sekere area te hou. As kinders het ons dikwels aan brandnetels geraak, want op die oog af lyk dit mooi. Sodra ons daaraan geraak het, het dit ons onmiddellik…
BRIEF 113: MOOI LOOP
Brief 113 ‘n Rukkie terug lees ek dat ‘n spoor die afdruk van jou siel op iemand anders se pad is. Dit was vir my ‘n mooi beskrywing en het my weer laat dink aan die spore wat ek los wanneer ek van iemand moet afskeid neem. In ‘n wêreld…
BRIEF 112: GEE OMDAT JY KAN
Brief 112 “Om jou tyd, energie of vaardighede aan ander te gee sonder om iets in ruil daarvoor te verwag, is een van die kosbaarste bydraes wat ‘n mens in jou gemeenskap kan maak.” Ek het hierdie lewensles by my ma geleer. Sy is ‘n arbeidsterapeut en alombekend vir haar…
BRIEF 110: ONTHOU JY NOG?
Brief 110 In my laerskooldae het ons nie selfone gehad nie. Tydens pouses het ons op ons verbeelding staatgemaak en aan vele speletjies soos rekspring, wegkruipertjie en albasters deelgeneem. In die klas was ons besonder kreatief. Ons het selfs by mekaar geleer hoe om papiervliegtuie en waarsêers te vou. Wanneer…
BRIEF 109: TOEKOMSBERAAD
Brief 109 Ons leef in ‘n wêreld waar onsekerheid, onreg en bekommernis soos ‘n swaar kombers oor ons daaglikse lewe lê. Ons hoor dit in die stemme van jongmense wat ophou vrae vra en sien dit in die oë van moeders, in die moegheid van die gemeenskap wat al so…
BRIEF 108: WAT GELD NIE KAN KOOP NIE
Brief 108 ‘n Paar weke terug ontvang ons ‘n e-pos van ‘n bejaarde wat my brief gelees het en laat weet het dat hy op die ouderdom van 83 jaar steeds nie iets in die lewe bereik het nie. My moed het in my skoene gesak, want ons almal is…
BRIEF 107: DIS NOU VIR JOU ‘N STORIE
Brief 107 Een van my gunstelingherinneringe aan my kinderdae is die slaaptydstories wat my pa vir my en my broer en suster net voor Boekevat en slapenstyd gelees het. Kinders het oor die algemeen baie energie, en meer as een kind kan dinge nogal uitdagend maak as al die kinders…
