Uit die dagboek van ‘n maatskaplike werker

Tanya Rossouw is ‘n maatskaplike werker van Solidariteit Helpende Hand – Vrystaat Streek

Tanya Rossouw is ‘n maatskaplike werker van Solidariteit Helpende Hand – Vrystaat Streek, deel met ons haar ervarings om mamma te wees in uitdagende tye.

 

“Ek glo in God die Vader se vermoëns.  Ek glo dat Hy presies weet wat Hy doen.  Ek glo daarom dat elke vrou wat Hy nog ooit gemaak het, ‘n droom was wat voor Sy oë gerealiseer het.  Ek glo vas dat dit nie net “massaproduksie” was nie, om net die aarde vol te kry of om vir elke man ’n huweliksmaats te voorsien nie.  Dis so ’n voorreg om ’n vrou te mag wees.  Vandag deel ek graag bietjie van my voorreg om mamma te mag wees!

Ek het geleer dat daar niks is soos ’n mamma se gemoed om ’n hele gesin se gemoedere vir die dag te bepaal nie. Sjoe, nê!  As mamma kan oortuig dat alles wel is, glimlag die res van die gesin heel waarskynlik vir die res van die dag. Niemand weet noodwendig dat dit nie met mamma op daardie oomblik goed gaan nie.  Hoe waar is dit nie? Dis meesal Mammas wat daai veilige plekkie skep vir haar gesin om in vrede te “mag wees”.  Dis so jammer baie mammas besef nooit regtig dat ’n konfyt broodjie saam met liefde en ’n drukkie, Koningskos is nie!  Alles kan maar skeef loop in jou dag maar die wete dat mamma wag om te luister, te troos en liefdevol raad te gee sonder verwyte – dit maak vir altyd ’n indruk op jou kind.

Dis belangrik dat mammas weer onthou dat hulle spesiaal is. Dat hulle optredes van vandag en elke dag in hulle kinders se lewens afge-ets word.

Toe my kinders klein was, was finansies skaars.  Daar was ’n stadium wat mieliepap ons “Koningskos” was.  Hoe kosbaar was dit om te hoor, na die soveelste dag van net pap en melk:  “Dankie, mamma, die kos was heerlik!  Dis al mamma se liefde wat die kos so lekker maak!”

Trane rol daar waar hulle jou nie sien nie, want die swaarkry vat hard aan mamma maar die dankbaarheid van ’n kind maak die seer soveel beter.

Ek onthou al die kere wat hulle maats gereeld in ’n ry op my kombuiskas kom klim het – seuntjies-seuntjies daar in ’n ry – en al hulle hartseer uit hulle ouerhuise kom deel het want hierdie mamma wat nie hulle mamma was nie, het geluister, getroos en raad gegee.  Ons arm huisie was hulle veilige hawe.  Wat ’n voorreg was dit nie vir hierdie mamma nie!  “Kom praat met my mamma – sy sal jou kan help.”

Die liefde oorwin alles sê die Woord.  Baie keer het ek vir die Here gevra dat in my arm omstandighede Hy genoeg liefde sal uitstort in my Jerusalem – my huis vir my gesin – wat sal oorvloei na Judea en dan Samaria en ook die uithoeke van die aarde. Ons hoef nie die uithoeke van die aarde te bereik nie.  Jerusalem is jou eerste en heel  belangrikste opdrag.  Maar daar was genoeg liefde vir die seuntjie-maatjies van Judea en Samaria ook! Hulle het gereeld my self-gebakte beskuit (wat bedoel was om ’n maand lank te hou) in een middag op die kombuiskas te verorber.  Daar waar die oor en die raad en die drukkie en die liefde was.  Daar kon ’n man maar bietjie huil.  Daai was veilige grond.

 

Onlangs kry ek weer ’n boodskappie van een van my eie:  “Dankie, mamma – as dit nie vir jou was in my lewe nie sou ek dit nooit sovêr kon maak nie.”  Swaar woorde vir ’n man van 20 wat saam deur baie harde tye is.  Sonder geld, sonder luuksheid, sonder geleenthede vir verder studeer maar met tonne opregte liefde is hulle my anker vandag.  Manne na God se Hart!  Dit begin by ’n mamma wat haar waarde ken en wat weet dat God die Vader geen foute maak nie!”