LIEWE LESER
Liewe Leser
Baie welkom. Ek is bly jy is hier.
Die feit dat jy hier is, sê vir my dat een van my briewe jou bereik het. Om ʼn brief van ʼn vreemdeling te ontvang, kan vreemd wees, daarom moes iets jou geprikkel het om meer van die brief en die skrywer te weet.
Laat ek jou hand skud en my aan jou voorstel: My naam is Hilde. Ek is ʼn grafiese ontwerper en bemarker met ʼn groot liefde vir Afrikaans en ons Afrikaner-kultuur. In ʼn gebroke wêreld waar die beloofde land ʼn bittersoet gedagte is en versuikerde beloftes ʼn galbitter smaak nalaat, kan ek verstaan waarom ons wantrouig, mismoedig en ongelukkig is.
Net soos jy, probeer ek ook sin maak van die lewe - daarom hou ons by die suiker verby en gebruik ons sout.
Hier skryf ek met begrip totdat my pen opdroog. Miskien help dit om ʼn brief van iemand af te ontvang wat jou uitdagings juis nie ken nie en wat wéét dat dit menslik is om net mens te wees.
Welkom. Hier's my hand, liewe leser, neem dit. Versterk jou greep en sluit aan as jy so voel. Ek sal elke Sondag hier wees. Pengereed, sodat jy my volgende brief kan lees.
Hilde
Helpende Hand
VERSTERK JOU GREEP HIER
LEES BRIEWE
BRIEF 145: Diensbare Donateurs
Liewe Leser Ek het ‘n rukkie terug gelees dat die grootste daad van diensbaarheid soms is om iemand anders se droom ernstig op te neem. Ek moes eers ‘n bietjie daaroor dink, want ons almal het tog drome en die verantwoordelikheid om dit self na te streef. Waarom op iemand…
BRIEF 144: #JyGeeHoop #JySkepHoop #JyIsHoop
Liewe Leser Hoop is nie ‘n sagte gevoel wat net op mooi dae bestaan nie. Ware hoop word gebore in tye van druk wanneer geloof ‘n daad word en vertroue ‘n keuse. In die Christelike lewe is hoop onlosmaaklik verbind aan diensbaarheid, want hoop wat nie dien nie, bly onvolledig.…
BRIEF 143: JOU NAAM
Liewe Leser ‘n Ou grappie wat nou nog in my vriendekringe voortleef, is dat ek op ‘n stadium gedink het dat die naam “Anoniem” is direk aan een persoon gekoppel en dat dié persoon, na my beskeie mening, boonop nog wys ook is. Ek het later eers besef dat “anoniem”…
BRIEF 142: Die diensbaarheid van ‘n maatskaplike werker
Liewe Leser ‘n Vriend het een keer vir my gesê as jy hulp by die kerk nodig het, moet jy altyd eerste vir die besigste en mees betrokke kerk-tannie vra, want sy sal die vermoë hê om tyd vir jou te maak. Dis darem ‘n besonderse gawe – om tyd…
BRIEF 140: DIENSBAARHEID BRING VRYHEID
Liewe Leser In vandag se wêreld leer ons dikwels om ons eie behoeftes eerste te stel. Ons jaag na sukses, erkenning en sekuriteit of probeer bloot oorleef in ‘n deurmekaar samelewing. Prestasie word maklik gelykgestel aan waarde, en ons voel belangrik wanneer ons dinge bereik. Vanuit ‘n geloofsperspektief is dit…
BRIEF 139: Daar is dankbaarheid in dié wat rou
Liewe Leser Op die plaas is daar heelwat voëls. Die afgelope Desember het ons meer as 14 spesies in ons tuin gesien – kraaie, ooievaars, swaeltjies, suikerbekkies, kwiksterte, mossies en heelwat meer. Elke voël het sy eie simboliek. Wanneer ek die kraaie en ooievaars sien, laat dit my altyd…
BRIEF 138: Die lewe is kort
Liewe Leser Ek het verlede jaar paaie gekruis met dié van ‘n vriend in Graaff-Reinet. Sedertdien gesels ons as penmaats deur vir mekaar briewe te skryf. Uit sy briewe het dit vir my duidelik geword dat hy ‘n Godvresende man is wat nie bang is om God se naam te…
BRIEF 137: Die lewe en sy dinge
Liewe Leser Ek het onlangs ‘n nota in my veldjoernaal gemaak van ‘n plasing wat ek raakgelees het: “Soms gaan ons net deur dinge, omdat dinge dinge is …” Soms voel die lewe ‘n bietjie oorweldigend, nie omdat ons ‘n katastrofe beleef het nie, maar omdat dinge net gebeur. Dis…